Showing posts with label အမွတ္တရ. Show all posts
Showing posts with label အမွတ္တရ. Show all posts

Friday, 16 November 2012

if


             
                      လမ္းခြဲႀကပါစို႔လို႕ မႏွင္းဆီ  ေျပာခ့ဲစဥ္ အခါက ရုတ္တရတ္ မေမွ်ာ္လင့္ထားတ့ဲ စကားကို ႀကားလိုက္ရလို႔  အ့ံႀသမိ ယံုကလြဲလို႔ ထူးထူးျခားျခား ဘာမွမခံစားမိပါဘူး ...။  တကယ္ဆို ဒီကိစၥ မ်ိဳးက အသဲကြဲရမွာေပါ့  မခ်စ္လို႔လား ဆိုေတာ့ လည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး   အခ်စ္ေတြမ်ားလို႔ ဘယ္လို ခြဲတမ္းခ်ျပီး ခ်စ္ရမွန္း မသိေတာ့တ့ဲ အခ်စ္ခံ ခ်င္တ့ဲ လူတေယာက္ပါ ... ။  ႀကားေလေသြးလို႔ ေဝးမွာကို မစိုးရိမ္ခဲ႔ေပမယ့္  ႀကားစကားေႀကာင့္ အထင္လြဲ ခံရတာကိုေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ ...။ 

                    တကယ္ပဲ စိတ္ထဲ အသည္းထဲကေန နာက်ည္း သြားတာလား  အေႀကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ေႀကာင့္ မဆံုႏိုင္ခဲ႔ေပမယ့္  ဆက္လက္ခင္မင္ ခြင့္မ်ိဳးကိုေတာင္   မေပးစြမ္းႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ နာက်ည္းသြားခ့ဲတာလား ... ။ မထင္မွတ္ဘဲ အမွတ္တမဲ့ ျပန္ဆံုတုန္း  မႏွင္းဆီ  ဘယ္သြားမလို႔လဲလို႔ ဝမ္းသာအားရ ေမးခ့ဲ စဥ္က  သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ စင္ကာပူ သြားဖို႔ လိုက္လုပ္ေပးတာ ဆိုတဲ႔ စကားေလး ျပန္ေျပာယံုကလြဲလို႔ ထပ္ျပီး လွည့္ေတာင္ မႀကည့္ေတာ့လို႔ အရမ္း ကို ဝမ္းနည္းသြားမိတယ္ ... ။  တကယ္ဆို  မွားခ့ဲတာလဲ က်ေနာ္  သစၥာ မရွိတာလည္း က်ေနာ္ ျဖစ္ခ့ဲေပမယ့္   ဒီေလာက္ထိ မုန္းသြားလိမ့္မယ္လို႔ ထင္မထားခ့ဲမိဘူး  ....။
  
                       အခု  မႏွင္းဆီ  အိမ္ေထာင္က်သြားျပီး ကေလး တေယာက္ ရေနျပီ ဆိုတာကို သိလိုက္ရေတာ့ အရမ္းဝမ္းသာ သြားမိတယ္ .... ။ မႏွင္းဆီ  ေရြးခ်ယ္ခ့ဲတ့ဲ လမ္း မွန္ခ့ဲတယ္  တကယ္ဆို ကံတရား က  မႏွင္းဆီ ကို မ်က္ႏွာသာေပးျပီး တမင္ခြဲ ပစ္ခ့ဲတာ        အခု အခ်ိန္ထိ တည္တည္တန္႔တန္႔ မရွိေသးတ့ဲ လူတေယာက္ ကို မေရြးခ်ယ္ခ့ဲ တာ အရမ္းကံေကာင္းတယ္ေနာ္ ....။  တကယ္ဆို ျပန္ဆံုခ်င္ပါေသးတယ္ ဒါေပမယ့္  တကယ္တမ္းေတာ့ မေတြ႕ၿဖစ္ခ့ဲဘူး  သတိရ ခ့ဲရင္ေတာင္ တိတ္တိတ္ေလး ေနပါ့မယ္  က်ေနာ္ က မွားခ့ဲတာေလ  ခြင့္လႊတ္ပါလို႔ မေတာင္းဆိုရဲဘူး  အဆင္ေျပပါေစလို႔ေတာ့  ဆုေတာင္းေပးခ့ဲပါတယ္ ....။


Thursday, 15 November 2012

၀မ္းနည္းမွတ္တမ္း

         


            ကားဂိတ္ေရာက္ေအာင္ အနည္းငယ္ လမ္းေလွ်ာက္ရဦးမည္  ထံုစံ အတိုင္း ေခါင္းကို ငံု႕ကာ ေလွ်ာက္ေနမိ၏ ....  ဘယ္သူ႕ ကို မွ မႏွဳတ္ဆက္လိုေသာေႀကာင့္ ျဖစ္သည္ စကားေတြ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း လည္း မေျပာခ်င္ ဘယ္ေနရာ မွာ ဘယ္လို သိကြ်မ္းဘူး သည္ကို လည္း မစဥ္းစားတက္ေသာေႀကာင့္ျဖစ္သည္ .... မိုး အကုန္ ေဆာင္းကူးေသာ ကာလျဖစ္ေသာေႀကာင့္  မိုးလည္း မရြာေတာ့ ေအးလည္း မေအးပဲ ေန႕လည္ခင္း ေနသည္ ပူေလာင္လြန္း၏ ....။

             တကယ္ဆို ဘယ္ေနရာ သြားလာခ်င္စိတ္မရွိေသာ္လည္း မျဖစ္မေန အျပင္ထြက္ရမည့္ ကိစၥအနည္းငယ္ ရွိေနေသးသည္ .... အိမ္ထဲတြင္ တေနကုန္ ေနေသာ္လည္း ပူသည္ ... မီးလာသည့္ အခ်ိန္တြင္ အဲယားကြန္း မရွိေသာ္လည္း ပန္ကာ  ျဖင့္ ေနႏိုင္ေသးသည္ .... သို႕ေသာ္လည္း မီးက ၂၄ မလာႏိုင္ေသးေသာ ႏိုင္ငံအတြင္း ခဏတာ အပန္းေျဖ အနားယူလ်က္ရွိ၏ .... ခႏၵာကိုယ္ တခုလံုး ေပၚသို႕ အပူဓါတ္ရွိေနေသာ အလႊာပါး တခုခု ျဖင့္ ဖံုးအုပ္ထား သကဲ့သို႕ ခံစားမိေလသည္ ....။

              ကားဂိတ္ေရာက္ေသာ အခါ မိမိသြားလိုေနရာသို႕ ပို႕ေဆာင္ေပးမည့္ ကားကို ေစာင့္ရသည္  အထူးကား သည္ ဘာေတြထူးသည္မသိ  အထူး ဟု ေရးသားထားေလသည္  .... ကားေပၚ တိုးကာေ၀ွ႕ကာ တက္ရ၏  ကားတံခါး အားလံုး ဖြင့္ထားေသာ္လည္း လူမ်ားေသာေႀကာင့္ ပူသည္  အဲယား ကြန္း မရွိသည္ မွာ ႏွစ္ေပါင္း အေတာ္ႀကာခဲ့ေလပီ .... ပူသည္ ပူသည္ ဟုသာ စိတ္ထဲတြင္ အႀကိ္မ္ႀကိမ္ ျမည္တမ္းမိေလသည္ .... ေခၽြးသီး ေခၽြးေပါက္မ်ား ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ က်လာကာ အက်ီတထည္လံုး ရႊဲရႊဲ စိုကုန္သည္ .... ။

               ပုဆိုးျဖင့္ သြားလာ လႈပ္ရွားရသည္ ကို ႏွစ္သက္ေသာေႀကာင့္ ေဘာင္းဘီရွည္ ကို အတက္ႏိုင္ဆံုး မ၀တ္ျဖစ္ေအာင္ေနမိသည္ ....  ပုဆိုး ျဖင့္ သြားလာရျခင္းသည္ မိမိ အတြက္ ျပႆနာ အနည္းငယ္ေတာ့ ရွိသည္ .... ပုဆိုးကို ခိုင္ေအာင္မ၀တ္တက္ေသာေႀကာင့္ တိုးေ၀ွ႕ေနသည့္ လူမ်ား အႀကားတြင္ ကြ်တ္ထြက္မသြားရန္ လက္တဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ထားရေသးသည္ က်န္သည့္ လက္တဖတ္တြင္ ဖုန္းႏွင့္ ပိုက္ဆံအိပ္အား ကိုင္ထားရေသးသည္ .... ပိုက္ဆံအိပ္သည္ ခါးႀကားတြင္ ထိုးေသာ္ ခဏခဏ ျပဳတ္ျပဳတ္က်သည္ .... ။

               တိုးေ၀ွ႕ေနသည့္ လူမ်ားကို အေႀကာင္းမဲ့ ေလွ်ာက္ေငးေနစဥ္ တေနရာ အေရာက္တြင္ လူတေယာက္သည္ မိမိအား လွမ္းႀကည့္ကာ ျပံဳးျပေနသည္ .... စိတ္ထဲတြင္ မႀကည္မလင္ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ဘာမွန္းမသိ ေသေသခ်ာခ်ာ စိတ္လိုလက္ရျပန္လည္ ျပံဳးျပမိသည္ .... ဘယ္ေနရာမွာ သိရွိခဲ့ေသာ သူလည္း ေသေသခ်ာခ်ာမသိ လူမွား ျပီး ျပံဳးျပေနျခင္းလား မသိ စိတ္ထဲတြင္ ဘယ္လိုမွ ပံုေဖာ္၍မရႏိုင္ခဲ့ပါ .... မိမိ ဆင္းရမည့္ေနရာတြင္ ဆင္းခါနီးအထိ မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုတိုင္း ျပံဳျပခဲ့သည္ ....။

                 လမ္းတေလွ်ာက္ ထိုလူအား အမ်ိဳးမ်ိဳး ပံုေဖာ္ကာ ဦးေႏွာက္ ကို အစြမ္းကုန္ အလုပ္ေပးကာ စဥ္းစားလာခဲ့ျပီး ေနာက္ဆံုးတြင္ အေျဖတခု ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါသည္ ....။

မိမိ ငယ္စဥ္ဘ၀က ေပါင္းသင္းလာခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထဲက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ....
ျပန္လည္ ရွာေဖြကာ ေတြ႕ဆံုျပီး ငယ္စဥ္က အေႀကာင္းေတြ တ၀ႀကီး ေျပာမည္ စဥ္းစားထားခဲ့သည့္ သူတေယာက္ ....
သူဘာေႀကာင့္ စကားစေျပာကာ မေခၚခဲ့သလဲ မိမိ ကေရာ ဘာေႀကာင့္ စကားစမေျပာမိသလဲ စဥ္းစားေနစဥ္ သူငယ္ခ်င္းအား ဆက္လက္တင္ေဆာင္သြားေသာ အထူး ကားႀကီးသည္ ျမင္ကြင္းမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ေလသည္ ....။